[:pl]Kolejny „Sezon z głowy”. W ramach naszego przeglądu w ciągu niecałych dwóch tygodni mogą Państwo obejrzeć wszystkie premiery mijającego sezonu, spotkać się z ich realizatorami i aktorami. W tegorocznym repertuarze ogromna różnorodność, spektakle adresowane do różnych grup widzów, w różnym wieku, o różnych upodobaniach…
Jest klasyka europejska, czyli „Hamlet” w zaskakującej i kontrowersyjnej interpretacji młodej reżyserki Małgorzaty Bogajewskiej, która szekspirowską tragedię przeniosła w lata dwudzieste ubiegłego wieku i opowiedziała w poetyce kabaretowego kiczu.
Do fanów rocka adresowany jest spektakl muzyczny wyreżyserowany przez Jacka Bończyka. „Obywatel. Historia z piosenkami Republiki” to teatralna impresja na temat utworów słynnego zespołu, związanego niegdyś z Toruniem. To próba ocalenia pamięci o zespole i jego znanych i mniej znanych kompozycjach.
Na Scenie na Zapleczu, która ma być miejscem odważnych, ryzykownych propozycji dwie polskie prapremiery. Pierwsza to „Dostojevski-trip” Władimira Sorokina w reżyserii młodego rosyjskiego reżysera Wasilija Sienina. Sorokin to jeden z najciekawszych współczesnych pisarzy rosyjskich, jego twórczość staje się coraz częściej inspiracją dla twórców teatralnych w całej Europie, czego dowodem były dwa spektakle (węgierski i rosyjski) prezentowane podczas tegorocznego festiwalu Kontakt. „Dostojevski- trip” to niezwykła opowieść o ucieczce od bolesnej rzeczywistości w świat literatury traktowanej jak narkotyk.
Kolejną prapremierą jest sztuka austriackiej pisarki Silke Hassler „Eine kleine Nachtmusik” w reżyserii Pawła Szkotaka. To opowieść o kobiecie, która wyrusza w – na wpół realną, na wpół senną – podróż w poszukiwaniu miłości. To nie tylko historia o podróży w głąb siebie i poszukiwaniu własnej tożsamości, ale także zbiorowy portret wielkomiejskiej społeczności – ludzi samotnych, zagubionych, rozpaczliwie łaknących bliskości.
Na dużej scenie również prezentujemy tekst prapremierowy „Ślubuję ci miłość i wierność” Jánosa Háya w mojej reżyserii. Tematem sztuki jest małżeństwo i upływający czas. Háy w krótkich scenach nie pozbawionych humoru przygląda się kilku parom po wielu latach trwania związku i zderza je z obrazem samotnych kobiet, a także wdów wspominających swoich mężów. Nasz spektakl jest próbą stworzenia zbiorowego seansu małżeńskiego. Kolejne pary przeglądają się wzajemnie w swoich historiach, a wszystkie razem tworzą lustro, w którym może spróbować się przejrzeć każdy, kto ma, miał lub będzie miał ślubną obrączkę.
Tegoroczny repertuar stanowiły głównie prapremiery. Po raz kolejny oddaliśmy głos współczesnym dramaturgom, którzy nie tylko próbują opisać naszą rzeczywistość, ale stawiają przed teatrem nowe wyzwania, zmuszając nas – reżyserów – do poszukiwań nowoczesnego teatralnego języka. Nawet kiedy teatralni twórcy sięgają po klasykę, jak w przypadku Hamleta – poddają ją rozmaitym próbom interpretacyjnym i formalnym. Teatr w ostatnim czasie bardzo szybko się zmienia, staje się coraz bardziej różnorodny i nieprzewidywalny. Nasz repertuar jest dowodem bezustannych poszukiwań podejmowanych przez współczesny teatr, poszukiwań nowych tematów, nowych sposobów opowiadania, nowych zadań dla aktorów. Wierzymy, że siłą tych poszukiwań jest ich różnorodność, więc możemy zapewnić Państwa, że kolejny sezon będzie zupełnie inny.
Iwona Kempa[:]
