28 lipca na Festiwalu Szekspirowskim w Gdańsku zaprezentowaliśmy „Romea i Julię w krainie fakapu” – projekt Ewy Galicy i Michała Lazara, wybrany przez Teatr Horzycy do wzięcia udziału w konkursie o Nowego Yoricka na pokaz w formule work in progress. Więcej o spektaklu TUTAJ.
O pokazie:
Ten projekt – jak przyznali sami twórcy i twórczynie na spotkaniu po festiwalowym pokazie – wziął się z mema. […]
Projekt Galicy i Lazara jest oczywiście czymś znacznie poważniejszym i mądrzejszym, niż tylko żonglowanie popularnymi i zabawnymi memami: mowa w nim przecież i o bezlitosnym kapitalistycznym wyzysku, i o oderwaniu od kanonu zachowań i zestawu kulturowych odniesień, i o postępujących problemach w komunikacji i, wreszcie, o sile miłości. Ale widać w nim jednak dość wyraźny posmak fascynacji tą formą twórczości i komunikacji, którą są memy.
- Przemysław Gulda, Spektakl, memy, papież, CZYTAJ CAŁOŚĆ
W projekcie Romeo i Julia w krainie fakapu przenosimy się do XXII wieku. Kolektyw DUPA wykorzystuje groteskową satyrę o przyszłości, by uwypuklić absurdy mające początek w naszej współczesności. W świecie spektaklu Polska już nie istnieje, a jej terytorium zastąpiły strefy wpływów dwóch rywalizujących sklepów: Stonki i Blibla. Praca w tych sklepach zdominowała życie ludzi, którzy teraz dzielą się na dwa wrogie obozy. Każda minuta ich życia podporządkowana jest zakupowemu reżimowi, wzmocnionemu przez strażników pilnujących porządku i skomplikowane procedury regulujące życie pracowników sklepów. W tym spektaklu kapitalizm w swojej skrajnej postaci staje się parodią systemu totalitarnego rodem z Orwella.
Największą zaletą tego spektaklu jest jego warstwa muzyczna. Skomponowane przez Michała Lazara piosenki są pięknie, co dodatkowo podkręca ich świetne wykonanie na scenie. To one tworzą atmosferę spektaklu, dobudowują dodatkowe sensy i zostają w uchu na dłużej.
- Katarzyna Niedurny, Kochankowie z dyskontu. CZYTAJ CAŁOŚĆ
fot. Ada Sanger
