[:pl]Czy Marcin Wierzchowski sprowokuje nas do spalenia miliona funtów? A może śladem Billa Drummonda spali je na naszych oczach?
„Przedostatnie kuszenie Billa Drummonda” to spektakl, o którym nie dowiesz się więcej, dopóki nie zobaczysz go na własne oczy – reżyser pozostaje konsekwentny i w żadnym z wywiadów nie zdradza szczegółów prowokacji, którą po raz kolejny przygotował dla widzów. Po oryginalnym odczytaniach „Medei” Eurypidesa i „Justyny wg de Sade’a” prezentowanych na toruńskiej scenie proponuje widzowi konfronację z legendą artystycznej prowokacji. Jego najnowszy, autorski projekt, inspirowany manifestem Zsolta Zeldunga i postacią Billa Drummonda, jest formalnym eksperymentem z pogranicza sztuki teatru i performansu.
Kim był Bill Drummond?
Ten brytyjski muzyk i performer 15 lat temu razem ze swoim przyjacielem z zespołu KLF Jimmym Cautym spalił milion funtów w geście protestu przeciw komercjalizacji muzyki rockowej i sztuki w ogóle. Zdarzenie sfilmowano, a szczątki spalonych pieniędzy trafiły do walizki. BD i JC nigdy nie zaprezentowali zebranych prochów publiczności. Pierwotnie istniał plan, by prezentować ją w galeriach, prochy zostały oddane do szczegółowej analizy, eksperci stwierdzili autentyczność spalonych pieniędzy i oszacowali zawartość walizki na co najmniej 87 tysięcy funtów. Gdyby doszło do prezentacji, obiekt miał nosić tytuł: „A SUITCASE WITH ASHES” (Walizka z prochami). Ale do prezentacji nigdy nie doszło. BD i JC postanowili wypalić z prochów cegłę. Cegła powstała i, podobnie jak walizka, nigdy nie była prezentowana publiczności. Grupa zamilkła na 23 lata, pozostawiając ludzkości czas na przemyślenie wydarzenia i wyciągnięcie wniosków.
Wierzchowski podejmuje prowokację Brytyjczyków dzisiaj. Próbuje nakłonić do odpowiedzi na pytanie Drummonda nie tylko widza, ale i aktora. Jego spektakl, podobnie jak wcześniejsze realizacje, odchodzi od gotowego tekstu dramatycznego i zmierza w kierunku teatralnego eksperymentu, którego podstawowym tematem jest relacja między sztuką, religią i życiem.[:]
